Nihat Sarı, Samed Behrengi’nin “The Little Sugar Beet Vendor” (Pancar Satan Çocuk) isimli hikayesini, İngilizce’den Kirmançkî’ye çevirdi.
Xêlê wext ra raver ez ju dewe de malum bîyo. Mektevê dewe de xo ra ju çêver, ju kî pençere bî Mektev de 32 televeyî bî, nînan ra des û ponc teneyî juyîne de, heşt teneyî didîne de, ses teneyî hîreyîne de, hîrê teneyî kî çorîne de bî. Nî domanî pêro ju caye de bî. Waxto ke ez şîyo dewe endî asma payiza peyenê bîye. Mi ra raver di hîrê asme doman bê malim mendê. Key ke ez resto uza domanî kerd hayleme, çef gina pêrunî rê, zof bîyî sa. Çor ponc rozê mi derse nêviraste. Mi nîyada ke tayê domon verê mal derê, tayê hegawu derê, tayê kî nat dot ra fetelîyênê. Mi pêro dayî arê arde mektev. Des rocî ra tepîya vore vorê, zof bî serd, serva serdî ra ma xetî nayî çêveru û pençeru ra.
Roce tîcî este, vore bî nerm. Ez dersa domanonê hîrêyîn û çorîne de bîyo. Televeyê bînî tever ra werte vore de verdênê ra jubînî dima xo rê kaykerdênê. Mi nîyada ke domanî haye eve ju kutikî xecelînê, gudê vore sanenê ci. Vêrdena amnonî dima kemero sanene cı, zimistan kî eve gude vore tey kaykerdênê.
Mı nustenê musnêne domano. O siro tever ra vengo bîn ama. Ju vano ‘hevalê mi silqî ard.
Hona germê, je seker şîrinê.” Mi reîse sinifê Maş Kazim ra pers kerd, mı va nu kamo?
Kazim va ke, ez ke vajî no vengê Tarvardî yo, zimiston silqu roseno. E ke wazena veng ci dî va bêro zere.
Mi çêver kerd ra, Tarvardî eve silqu ra kot zere, sere de şalo de kan bî, ju linge de lastik, awa bîne de postalê camerdo bî. Çaketê ho ci rê zof hîra bî, deste xo verê caket de bî. Gile pirnike serd ra bîyo sur, sero ra jê des û dide oseno. Va ke,“mave xerdî”, bare xo nard ro. Mi ra perskerd va ke “ap malum destonê xo germ kerî?” Mi lqcekî guret ard kaleka sova, mi ci ra va ke, “bê sandalya mi de ronîse”, qebul nêkerd, va ke, “nê ez hard de nison ro.”
Domanî ke tevar ra vore de kaykerdênê, yî kî amayî zere, sinife bîye silxet, mi pêrunê ra va ke, “ronîsêrê”. Tarvardî tene ke ho kerd germ mi ra va ke, “to silqu wazena?” Mi hona cuav ci nêdo ust ra şî turikî kerd ra, sere silqu de ju kard bîye, ju silqe wertera gurete mi ra va ke, “apo naye bice eve deste xo bitase, destê mı… ma dewujîmê, suke nêdîya, uselê suke nêzonemê.” Jê mordemo zanox qeseykeno, mi silqe deste ho de taste, renge huyo sur zaf rindek bî. Mi tomê juye de nîyada zof şîrine bîye. Durî ra vengê Noruz ame, va ke, “silqe keş jê silqe Tarvardî şîrin nîyê.”
Kazım vake, “apo waya mi gîrenena o kî roseno. Mua dînu nêwesa. Mi Tarvardî de nîyada jê camerdo vineto, germ ra şala sereyî vete, porê xo derg bî gose xo nêosênê. Va ke, “kare her keşî esto, destbera ma ra kî nu yeno, no ki kare mawo.” Mi va “Tarvardî neweşîya mua to çika?” Va ke, “lingone ho bêsenekena bilewno. Muxtar vano a bîya kud. Ez nêzanon ke ça hînî bîye. Mi va “piye to?” Mi hona qese neqedena, va ke,‘merd’.
Ju lazek kut qeseyî: ‘Apo, pîye Tarvardî ra Kaçaxçî Asgar axa vatênê. Dime ra Tarvardî va ke, “aspare de çêr/sefkan bî, roze gile koyî de ama kîstene. Waxto ke eskero na pira serê ostorî de bî.” Na mesela ser ma endî qesey nêkerd, Tarvardî tayê silqî rot domano, tayê ke day mi, hama mi ra pereyî nêguret, va ke, “na raye to meymana, raa bîne ke amo to ra pero con. Nîyadê ma dewuzîmê hama onca edeb û usul ra het tayê çî zonenîmê”vat, dime rq gina raye ra şî. Tarvardî kot werte vorê, dewe ser şî kutik kî dima bî. Gegane vengê xo kerdênê berz vatêne “mi de silqê germ û şîrin estê.”
Mi domanu ra pers kerd înu xêlê qale Tarvardî kerd. Domanu va ke, “name wua xo Sulmaz a. Ci ra di hîrê serî pîla. Pîye ho ke wes bî ju bone yînu bî, halwaxtê ho rind bî. Pîye ho ke merd nî zof bî pêrsan. Uza ra tepîya bira ve wayî ra pîya şî lewe Hacî Qolî Ferşbah de gurenayene. Domanî ke kar û gureye ho çîno pêro şîyênê dukanê Ferşbahî. Kam ke zof pêt bî roze de des, des ponc rîyal perey gurêtênê. Nu hacî seweta gurenayîşê domano amêne dewo, çı ke domanê suke peranê ho waxt de wastênê.
Çewres rîyal ra senik nêgurêtênê. Hama domanê dewe îno ra zof kem gurêtênê. Tarvardî seweta wua ho ra Hacî de dayîpêro, kar ra vejîya. Riza “ Hacî çeneke ra xiravînîye kerde.’ Abdulfazıl va ke,: “Apo, Tarvardî senik mend ke eve kardî Hacî bikîso”. Tarvardî roze de di hîrê rey amênê mektev. Gegane ke silqî têdê rotî amênê mektev de nîştênê ro, dersu gosdênê. Roce mi ci ra va ke, “Tarvardî ez heşîyo pê ke to ve Hacî ra dopêro, sima ça dapêro?”
Va ke, “a mesela vêrde ra şîye, seweta na mesela sarê to medeznî. Mi va ke, “hama ez zof merax kon.” Peynîye de qeseykerd. Va ke, “mi ebi wua xo ra hona ke ma doman bîmê şîmê lêwê dey de gurîyayîmê. Wua mi rew ra şîye ez dima şîyo. Ez bine destonê wua xo de bîyo, aye vîşt rîyal guretênê yê mi tenêna senik bî. Na qeseyî di hîrê serî ra raver bî. Mua mi bîye nêwes, kar dest ra nîyamênê hama hona kudî nêbî bî. A taw dukan de hîris çewres domanî, ponc ses hostayî bî. Ez ebi wua xo ra ma sodir şîyênê peroz amênê. Sere wua mi de çite bîye hama rîye xo nêtemitênê. Ma ra gore hostay jê pîye ma bî, wayîre dukan kî Hacî bî. Apo no Hacî sata pêyene de, waxto ke kar qedîyênê amênê sere ma de zîq bîyênê vindetênê, qe serm nêkerdênê. Wua mi de nîyadênê vindênê. Gegane deste ho nanêne ro herme mi ra, gegane kî nanêne herme wua mi ra xo be xo huyêne şîyêne. Mi qeso xiravin nîyardêne aqilê ho. Çi ke o axayê mao. Mi va ke, “kivarîye ra ya kî zere weşîye ra hênî keno.
Xêle waxt vêrd ra. Roze posemeo, perune ma dano ma, mi nîyada ke des rîyal jêde dano wua mi. Va ke, “mua tu newesa nî peru seveta aye dan. Nafa ke wua mi de nîyada huya, mi rê wes nîyama. Wua mi terso ra tuwa nêva. Ma amayme lêwe mua ho, ma va ke, hal hekat nîya. Mua mi tene vinete, va ke, “nayra tepîya e ke des kaxit jêde dano sima mecêrê.
Roza bîne mi nîyada ke hostey ebi karkerî têlewe de kenê pise pis. “Apo roza posemî ma şîmê ke peronê xo bijerîmê”. Hacî va ke, “sima bêrê lêwe mi”. Ma ra va ke, “mestê ez yon çe sima. Mua sima rê tenê qesê mi estê.” Wua mi de nîyada huwîya, ez onca qarîyo. Wua mi bîye sur, vile kerd ho ver, hard de nîyada.
Qusur de nîyamede Apo, to va ke, “hergu çi qeseyke.” Mi des kaxitê Hacî peyser est yî ser. Mi va ke, “Hacî axa ma rê pere jêde lozim nîyê, mua mi na peronê to rê zof sa nebîye.” Hacî onca huwîya va ke, “ero hero hero ez na pero seweta tu ya kî seweta mua to nêdan.” Dime ra hard ra pereyî guret, ame ke pero deste wua mi kero wua mı cere ra voste, mi hêrs ra kerd hayleme, serê masa de kardî bîye mi kardî gurete Hacî ser fir kerde. Karrdî ame rîye Hacî, worte gonî û gonîser de mend. Uza ra tepîya Hacî kerd hayleme, zırça va ke, “mi bixelesnê.” Ez vosto tever. Uca ra tepîya tawa nîno mi vîr. Ez şîyo çe, mi nîyada ke wua mi lê mua mi de bervena.
A sewe muxtar ame çe ma va ke, “Hacî gerê to kerdo. Vato, “ez wazon ke yîno rê zama bî. E ke qebul nêkenê lazek dan cendermo va yî berzê zere.”Muxtar va ke, “Hacî çeneka sima wazeno, sima danê ci ya kî nêdanê? Cîna Hacî eve domononê ho ra çe ra suke derê. Çor dewe de birake Hacî estê. Qusir de nîyamede apo, o jê kesegano, herdîsa ho kıima şa ve sipîye koto têwerte. Tayê didonê ho zernê, dest de tezveyî derg estê. Haq to ra dûrî bero, haq kes jê dêy murdar mekero.
Mua mi muxtar ra va ke, “e ke sey çenêyî mi bîyênê ez juye nêdan yî kutike murdarî rê. Ma xêle ont. Muxtar tu kî zonena mordeme nîyanênî xiravinîyê, derde dino zewec nîyo”. Muxtar mua mi ra va ke, “tu raşt vana. Hacî birako wazeno. Hama tu ke qayîl nêbîya domanu kar ra erzeno, uza ra tepîya cenderme, nîya hênî.” Wua mi terso ra kote pêye mua mi va ke, “ez reyna uza nêson, ez ewro zof terso mi va mi kîseno”.
Roza bîne wua mi nîyame kar ez teyna şîyo. Hacî verê çever de tezvo onceno. Apo ez tersune zof nejdî nêşîyo. Eve paç dirvetîya ho kerda qapan. Va ke, “lazêm bê zere ez qarse to nêbon. Ez eve terso ra ci rê bîyo nejdî hata çever şîyo, Hacî deste mi pêguret. Ez este tever. Nafa kî eve pasqulo da mi ro, ez kîsto. Axire ez ci ra xeleşîyo, hete masa ser vosto. Mi kardî gurete ho dest. Henî ke zof do mi ro her caye mi dezeno. Ez werte dirveto de mendo. Mi va ala to vinde lazê kelpe kutikî, nika to vînena ala to dana kamî ro, mi rê lazê kaçaxçi Asgari vane!
Tarvardî tene solux guret va ke, “apo mi o kutikî gever kerdênê hama karkeri ameyî dorme mi de bî top, mi guretî pê ez ardo çe ma. Axire mi tene ret kerd.” Juw biza ma bîye, mi ve wua ho ra ma di sey kaxitê ra guret bî. Mi bize rote, tenena perê ma bî, ma axire di asmî îdare kerd. Perê ma ke qedîyay, wua mi şîye lêwê juw cîneke dr kot gure. Pîya nan potênê. Ez kî çi kar bi gurîn. Mo ci ra pers kerd, va “Tarvardî ma wua to ça nezewejiye?” Va ke, “laze a cînika ke pîya non potênê amê wua mi waste, ma qebul kerd. Nika ez ve wua ho ra serba çeyîza daye gurînîmê.
Amnono veren ez onca şîyo a dewe. Mi nîyada ke Tarvardî hao vere malî dero, hîris teneyî bizê ve mîyê fetelneno. Mi va ke, “sima perey ard pêser?”Va ke, “heya, wua mi zewejîye, nıka ez serwa zewejiya ho pero an pêser. Wua mi ra tepîya mua mi teyna mende, gereke zere çeyî de juyê bivo ke ayê de qeseykero, pê destê daye bijêro. Qusur de nîyamede, mi zof qeseykerd.
Nustoğ: Samed Bahrengi
Çarnoğ: Nihat Sarı
