Kadın Ananın İnsan Oğlu

Tasma, gem, yular, boyunduruk, kafes, tuzak, pranga, kelepçe ve darağacı

Dönüp geçmişe baktığımızda İnsanın, kendi uygarlık tarihinde büyük mesafeleri kat edildiğini görürüz. İnsanın zekası karşısında çözümsüz hiç bir şeyin olmadığını, içinde bulunduğumuz bu bilişim çağımızda, zaten yeterince anlamaktayız.

Ve fakat!

Aynı insan; Eski Çağlardan bu yana, canlılara ve yine bizatihi kendi türüne de acımasız şeyleri reva gördü. Bunları düşündüğümüzde, doğrusu şaşırmamak içten bile değil! Mesela O İnsan;

Köpeklere tasma

Atlara gem

Eşeklere yular

Öküzlere-boğalara boyunduruk

Kuşlara kafes

Yaban hayvanlarına “tuzak” keşfetti

Kendi cinsine yani “İnsana” da, önce “kölelik prangasını“ buldu. Günümüz koşullarında ise düşünen, konuşan çağdaş İnsana “kelepçe, giyotin ve darağacını” yarattı.

Bütün bunlar ve dahası, birer insan düşüncesinin ürünüdür. Bütün bunların mucitleri, ne yazık ki yine insanın bizatihi kendisidir. Bütün bunlar, sadece ruhsal-tinsel faaliyetleri ortadan kaldıran etmenler değildir. Aynı zamanda canlıların bedenini bir bütün olarak engellemek, yetisiz bırakmak, ölüme terk etmek için tasarlanmış araç ve gereçlerdir. Ve bütün bunları, muhtemelen “Kadın Analar” değil, maalesef onların “oğulları” icat etmiştir.

Hak ile kalın!